| تبليغات | X |
|
سکوت واژه , فریاد شاعر است !
|
زیر این طاق کبود
هرکسی یه قصه داره
یک کتاب نانوشته
صفحه ای نخونده داره
هر کسی یه بیت شعر از
غزلی بدون پایان
یه حکایت پر از غم
توی کنج سینه داره
هر کسی توسقف این طاق
پی نور یک ستاره است
یه امید پر تحرک
هر کسی به دیده داره
یه نفر اسیر مرگه
دگری غرق تبسّم
یه نفر اسیر درده
گم شده میون مردم
یه نفر اسیر عشقه
یه دل حراج کرده
یه سوار اسب مرده
یه مسافر غریبه
مه جاده رو شمرده
یه نگاه مات مونده
قدم به ته رسیده
یه سفر به خط آخر
به طلوع هر سپیده
هر کسی یه قصه داره
صفحه ای نخونده داره
توی سرگیجه این چرخ
یه نفر مریض جسمه
یه نفر خراب درده
یکی همراه بهاره
یکی لبریز زمستون
یه نفر عاشق برفه
گس طعم خیس بارون
و زمان معلم بد
ترکه دقیقه بر دست
پشت عینک دقایق
ناظر عبور مردم
ولی این راه پرازپیچ
گذر بهار نارنج
سفر بدون توشه
تا تحمل جدایی
وه که زیبا و قشنگه
